Kitap Önerileri

Elif Gibi Sevmek – Hikmet Anıl Öztekin

     Kimse duymasın bilmesin diye sessiz ağlıyor insan bazen. Gece yarısı kimseyi uyandırmadan yağan o yağmur gibi. Kimse bilmez yağıp geçmiştir. Sabah kalkıp pencerenizi açtığınızda içeri giren o tatlı soğuk esinti ve kokudan anlarsınız yağmurun yağdığını. Bu kitabı okurken alacağınız o esintiyle diyeceksiniz ki; “Bir elif yağmuru yağmış bir adamın yüreğine” Namazlar gibi vakti olsa seni özlemenin…

     Alırız abdestimizi yalandan yağmurlu İstanbul gecelerinde özleriz adam gibi… Sen yoktun o zamanlar, çocukluğumda en çok yağmuru severdim ben…

—————————————————————————————-  

İntizar – Nurullah Genç

     Bir aşk kaç kişinin hayatını değiştirebilir? Arzularının peşinde koşarken savrulup duran hayatlarını, gerçek bir aşka yürüyerek dindirmek isteyenlerin, hem kendini hem sevdiklerini yakan insanların hikayesi…

     – Yaptıklarının ne gibi sonuçlar olduğunu görüp anlayan babanın çıldırması

     – Ahirete kalan bir aşk…

     – Aşklar, ümitler, hayal kırıklıkları ve çırpınışlar içinde birbirine tutunmaya çalışan benliklerin hemen yanı başımızda olduğunu gösteren bir roman…

     – “Neydin Sen?!.. Bir rüzgar mıydın da, şöyle bir esip geçtin?”

—————————————————————————————-  

Pembe ve Yusuf – Canan Tan 

     “Ne benim sözüm geçer bu iklimde ne de senin.. Böyle gelmiş böyle gider. Son söz TÖRE’nin!”

     Birbirlerine delicesine düşkün iki kardeşin, Pembe ile Yusuf’un sızılı ve çarpıcı öyküsü. Ezenler ve ezilenlerin amansız bitmek bilmez bir savaşı ele alan roman, Üzerinde yaşadığımız coğrafyanın değişmez kaderi hakkında da bilgi veriyor.

     Törenin kara gölgesi renklerin üzerine çökerken, içlerinde en gariban gördüğü “pembe” ye vermişti önceliği. Soluğu kesildi “pembe” nin, beti benzi attı. O güzelim rengini yitiriverdi. Varlığını sürdürmekle yok olmak arasındaki ince çizgide asılı kaldı. Tıpkı yaşamın içinde gerçek “PEMBE”ler gibi…

—————————————————————————————-  

Yaralı – Kahraman Tazeoğlu

     Artık hatırlanmaya değecek kadar bile kalmadın. Seni unutmak hakkım! Unutkan biri değilimdir ama sen bende hatırlanacak hiçbir şey bırakmadın. Benim unutulmuşum olmak bile güzeldir, bil. Aşk mı? Aramızda kaldı; içimizde değil…

     Yanlış aşkta doğru aranmaz. Ama yine de oku istiyorum. Cümlelerimde gizlenmiş duygudan ne anladığını benim nasıl yazdığım değil, senin nasıl okuduğun belirler.

     “Kör müydü gözlerin, nasıl göremedin” diye sordular senden sonra. Kör değildim ve hayatımda en çok iki kere parlamıştı gözlerim. Birincisi seni ilk gördüğüm, ikincisi ise giderken ardından baktığım gün.

—————————————————————————————-

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*