Abdurrahman Önül – Yetim Kaldım

Abdurrahman Önül – Yetim Kaldım İlahisi ve İlahi Sözleri

 

Abdurrahman Önül – Yetim Kaldım İlahisi ve İlahi Sözleri

***

Yetim kaldın.

Hem anne’den, hem baba’dan Peygamberim.

Üzdü Sen’i, Ebû Leheb.

Kırdı Sen’i Ebû Cehîl.

***

Rahat yüzü görmedin ki,

Tokluk nedir bilmedin ki,

Göz yaşların dinmedi ki,

Peygamberim, Peygamberim.

***

Yâ Resulâllâh!

Sen, Abdullah’ın yetimi, Âmine’nin öksüzüydün.

Allah, Sen’i âlemlere râhmet olarak gönderdi.

Nasipsizler, Sen’i bilemediler.

Sen’i nasıl da üzdüler!

Ey gül yüzlü yâr!

Sonsuz Sâlât Selâm Sana.

Yâ Resullâllâh!

***

Daralınca, Mağarada.

Yalvarırdın, hep Allah’a.

Cebrâil gelirdi, Sana.

Üzülme. Allah Seninle.

***

Rahat yüzü görmedin ki,

Tokluk nedir bilmedin ki,

Göz yaşların dinmedi ki,

Peygamberim, Peygamberim.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*